Een jaar of 30 geleden ging ik met mijn Zoon naar de tandarts  voor controle. Bij terugkomst waren wij in gesprek over alledaagse dingen, en met mijn gedachte helemaal niet op de weg en het verkeer in de auto, voelde een duw in mijn rug. Door ik dat voelde keek ik op de weg en zag midden op de weg een auto staan die links af wilde slaan. Ik met mijn voeten op de rem probeerde de auto tot stilstand te brengen want ik kon niet langs die auto. Het scheelde niet veel dat ik op die auto was geklapt. Door die duw in mijn rug werd ik gewaarschuwd dat ik uit moest kijken. Op dat moment sta je daar niet echt bij stil maar bij thuiskomst begon ik toch na te denken. Stel je voor als ik die duw niet had gevoeld dan was ik met volle vaart op die auto geklap. Had ik en mijn zoon het misschien wel niet gered, of waren wij zwaar gewond geweest. Nu moet je je gordels om in de auto, maar 30 jaar geleden hoorde je daar niet van. Ik weet wel dat ik deze duw van een van mijn engelbewaarders heb gevoeld, en ben ze daar nu nog zeker dankbaar voor. Bedankt lieve Engel ©Martina